نهايت صبر و تحمل ، ثابت قدم بود به طورى كه در جنگ احد ، نود جراحت بر بدنش وارد شد اما هم‌چنان مىجنگيد و از پيغمبر و اسلام مردانه و صادقانه دفاع مىنمود . برادر آن حضرت ، جعفربن ابىطالب در جنگ موته بيش از هفتاد زخم شمشير و نيزه بر بدنش وارد شد . آن مجاهد راه خدا ، پرچم اسلام را نگاه داشت تا دست‌هايش را قطع كردند و همچنان ثبات ورزيد تا او را برحسب بعضى تواريخ ، به دو نيمه ساختند . امام حسين عليه السلام به روايت ابن اثير و مسعودى و نقل عقاد ، سى و سه طعن نيزه و سى و چهار زخم شمشير و خنجر برداشت كه اين شصت و هفت زخم به غير از زخم تيرها بود . عقاد نقل مىكند : « مجموع جراحاتى كه اثر آن در لباس امام حسين عليه السلام هويدا بود ، صد و بيست جراحت بود ؛ حتى از بعضى روايات استفاده مىشود كه مجموع جراحات وارده از شمشير ، تير ، نيزه و سنگ بر آن بدن عزيز خدا بيش از سيصد و ده جراحت بوده است و تمام اين زخم‌ها از پيش رو و سينه مطهر بر آن حضرت رسيده بود . » « 1 » امام حسين عليه السلام با اين كثرت جراحات ، باز هم جنگ مىكرد و رجز مىخواند و تا ممكن بود سواره و سپس پياده به سپاه دشمن مردانه حمله مىكرد ؛ حتى آن وقتى كه بر زمين مىافتاد با كمك شمشير برمىخاست و آن مردمى كه ننگ عالم انسانيت شدند را از خود دور مىگرداند و دفاع مىكرد و صبر مىنمود .

--> ( 1 ) . قمقام زخار ؛ ص 468 ابوالشهداء ؛ ص 188 - مروج الذهب ؛ ج 3 ، ص 11 .